Αγαπημένα

Για να προσθέσετε προϊόντα στα αγαπημένα πρέπει να κάνετε εγγραφή ή εισαγωγή στον λογαριασμό σας.

210 674 6895
Δωρεάν μεταφορικά. Κόστος αντικαταβολής 2€.

-

-

Στην επανέκδοση ενός από τα πιο απολαυστικά μυθιστορήματα του Γιάννη Ξανθούλη, ο θρυλικός θίασος της Μαρίκας Σουέζ περιοδεύει στα τέλη της δεκαετίας του '40 στις ιαματικές λουτροπόλεις της Ελλάδας. Φόνοι, πάθοι και έρωτες υφαίνουν το πέπλο μιας ηθελημένα ξεχασμένης και ανεξέλεγκτα ασύδοτης περιόδου.

Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες

Εκδόσεις Διόπτρα

Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες

ISBN: 978-960-605-270-5
Αριθμός Σελίδων: 360
Συγγραφέας: Γιάννης Ξανθούλης
Διαθεσιμότητα: Άμεσα Διαθέσιμο
Έκπτωση: -10% Κερδίζετε: €1,55
από€15,50 μόνο€13,95
 

Δωρεάν μεταφορικά για όλες τις παραγγελίες!

Λίγα λόγια για το συγγραφέα

Γιάννης Ξανθούλης

Ο Γιάννης Ξανθούλης γεννήθηκε το 1947 στην Αλεξανδρούπολη, από γονείς πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης. Εκτός από μυθιστορήματα έγραψε βιβλία και θεατρικά έργα για παιδιά, καθώς και θέατρο. Εργάσθηκε ως δημοσιογράφος (είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ) σε εφημερίδες και στο ραδιόφωνο. Ανάμεσα στα πιο γνωστά του μυθιστορήματα είναι: Το καλοκαίρι που χάθηκε στο χειμώνα (1984), Το πεθαμένο λικέρ (1987), Το ροζ που δεν ξέχασα (1991), Η εποχή των καφέδων (1992), Το τρένο με τις φράουλες (1996), …Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες (1998), Ο Τούρκος στον κήπο (2001), Το τανγκό των Χριστουγέννων (2003), Ο θείος Τάκης (2005), Του φιδιού το γάλα (2007), Κωνσταντινούπολη – των ασεβών μου φόβων (2008) και Δεσποινίς Πελαγία (2010).
Βιβλία του έχουν μεταφερθεί στη μεγάλη και τη μικρή οθόνη και έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Ζει στην Αθήνα.

Περιγραφή Προϊόντος

…Εκείνοι που ανέλαβαν να παίξουν το ρόλο του Θεού πριμοδότησαν και τους θανάτους-τιμωρία των αναμνήσεών τους. Θάνατος προσώπων από ένα υγρό, αμύθητο παρελθόν, ευτράπελο όσο και τρομακτικό, προσκολλημένο στα τέλη της δεκαετίας του ’40.


Τότε που ο θίασος της Μαρίκας Σουέζ περιόδευε με τρέλα και αυταπάρνηση στις ιαματικές λουτροπηγές μιας εξαθλιωμένης από τους πολέμους Ελλάδας. Για τον Στάθη, που κόντευε τα εξήντα, με παράστημα αλά Κλιντ Ίστγουντ, όπως αρμόζει σε διασωθέντα ήρωα, όλα αυτά ήταν γρίφος. Όμως όσο κι αν το πήρε αψήφιστα, ασφαλισμένος στο χλιαρό παρόν του, συνεχίζοντας δηλαδή να εκδίδει επιμελώς μοναχικά το μελισσοκομικό περιοδικό του –μέρος κι αυτό της αλυσιδωτής περιπέτειας– χρειάστηκε να μπει στη λογική του φόβου και στα «επιμέρους» μιας ηθελημένα ξεχασμένης περιόδου. Ίσως της πιο ανεξέλεγκτα ασύδοτης. Γεμάτης πάθος, παράλογη βία, έρωτες, παραστάσεις με ομοιοκατάληκτα δράματα, όπως «Η Παναγιά τιμωρεί το Κρεμλίνο» – αινίγματα φωσφορούχα στα μάτια ενός μικρού αγοριού που βιαζόταν να μεγαλώσει.

Έτσι άνοιξε η επικίνδυνη χαραμάδα στο «ιαματικό» παρελθόν, μπάζοντας ταυτόχρονα ανέμους με αλήθειες και υστερικά συναισθήματα, φορτωμένα τα εύσημα της αγάπης, του μίσους αλλά και της μεγάλης νοσταλγίας που υφαίνει το δέρμα του ανήσυχου ύπνου.